ياد...

طوفان سهمناك به يغما گشود دست

مي كند و مي ربود و مي افكند و مي شكست

لختي تگرگ مرگ فرو ريخت، سپس

طوفان فرو نشست

 

بادي چنين مهيب نزيبد بهار را

كز برگ و گل برهنه كند شاخسار را

در شعله هاي خشم بسوزاند اين چنين

گل را و خار را

 

 

اكنون جمال باغ بسي محنت آور است

                            غمگين تر از غروب غم انگيز آذر است

بر چشم هر چه مي نگرم در عزاي باغ

از اشك غم تر است

 

 آن سو بنفشه ها همه محزون و خسته اند

در موج سيل تا به گريبان نشسته اند                                    

                             لب هاي باز كرده به لبخند شوق را    

                                   در خاك بسته اند

 

آشفته زلف سنبل، افتاده نسترن

لادن شكسته، ياس به گل خفته در چمن

گل ها، شكوفه ها بر خاك ريخته

چون آرزوي من

 

بابا كه مرد، سوخت بهار جوانيم

خنديد برق رنج به بي آشيانيم

هر جا گلي به خاك فتد ياد مي كنم

از زندگانيم

                                                                           (فريدون مشيري)

|+|

الم...

این کتاب،هیچ شکی در ان نیست،راهنمای پرهیزکاران است.

میدونم بازم دیر شده خوب من

همیشه دیر میرسم ،چنان در خود و افکارم غرقم که همیشه دیر میرسم میترسم ،میترسم که ان هنگام که نور میاید باز هم من اخر از همه باشم...چه قدر دلخورم از خود ،دو روزی است که باز به مانند ابری پر بغض و خشمگین به این پوسته ی خالی میکوبم ولی جز خرد شدن خود چیزی نصیبم نمیشود. کاش همیشه میهمانت بودم تا بیشتر حواسم به کرده هایم بود مودب و رسمی .کاش همیشه میهمانت بودم  ...ولی تو معبودم همیشه حواست به همه چیز بوده چنان ماهرانه دستی از غیب برای کمک میفرستی که گویی خود این گره را باز کرده ام!و چه ناسپاسانه مغرور میشوم ...!

از اين جا
تا جايي كه تويي
                  قدم نمي رسد
دست دراز مي كنم
چيزي مي نويسم
          دريايي
                دلي
                     قابي
                        غمي
از بي نشان
             تا نشاني كه تويي
                         مرهم نمي رسد
در اين جا و اين دَم
                 رونقي نيست
عطشناك آنم
                آن دَم نمي رسد

 

                                                                                            محمدرضا عبدالملکیان

ماه نور مبارک

|+|

موعود من

ارديبهشت بي تو برايم جهنم است

نوروز اگر تو خانه نباشي محرم است

ابر بهار، زار و كفن پوش و سوگوار

باران شبيه گريه و آوار ماتم است

زخم ام زدي و لب نگشود م به« آه» هم

زخم ام هنوز تازه و محتاج مرهم است

دانسته ام كبود دلم را كه ديده اي

 خنديده اي و طعنه زنان گفته اي « كم است »

شكرانه باد بارش اشكي كه گاه گاه

بر اين كوير تب زده باران نم نم است...!

کاش تا وقتی که بیایی شمع وجودم خاموش نگردد مهدی جان،که تنها امید ماندنم تویی

تولدت مبارک

|+|