باز هم بر این تنهاییه ظالمانه چنگ می اندازم افسوس که شهامت روبه رو شدن با تو را نداشتم و باز هم سکوت

تو رقص سماع بودی در میانه ی کارزارو من همانند قبل مات بودم بر این حس سماع گونه ات ...

باز هم من ماندم و اهی بر لب

خدایا جانم به لب امد.

|+|

دستور زبان عشق...

در یک کلام کوتاه

قیصر به اسمان رفت

  

دست عشق از دامن دل دور باد!
می توان آیا به دل دستور داد؟

 

                                          می توان آیا به دریا حکم کرد
                                           که دلت را یادی از ساحل مباد؟

 

موج را آیا توان فرمود: ایست!
باد را فرمود: باید ایستاد؟

 

                                         آنکه دستور زبان عشق را
                                          بی گذاره در نهاد ما نهاد

 

خوب می دانست تیغ تیز را
در کف مستی نمی بایست داد

                                      قیصر امین پور

|+|